Tot in 1948 werd in Dordrecht alleen aan atletiek gedaan in clubs die náást hun hoofdsport atletiek beoefenden. Dit had voor de werkelijke atleten nadelen; de atletiek was in die clubs maar bijzaak. Er was dringend behoefte aan een specifieke atletiekvereniging. Vanuit die gedachte werd op 14 september 1948 de "Dordrechtse dames- en herenathletiekvereniging Parthenon" opgericht. De club ontleent haar naam aan de beroemde Griekse tempel.

In het eerste jaar na de oprichting groeide het ledenaantal van 10 naar 162. Na vijf jaar behoorde de club met ruim 200 leden tot één van de grootste KNAU-verenigingen van Nederland.

Een echte atletiekaccommodatie bestond in die beginjaren nog niet in Dordrecht. In 1954 werd door de gemeente Dordrecht een eerste sintelbaan aangelegd in de Jagers- en Windhondpolder. Daar "op de polder", zoals het in de Dordtse volksmond heette, begonnen leden van Parthenon met de bouw van een eigen clubgebouw.

Parthenon kreeg in haar geschiedenis drie maal te maken met watersnood. De eerste keer was tijdens de nationale watersnoodramp in 1953, waarbij de gevolgen voor de club beperkt bleven tot wat schade aan het materiaal. De tweede keer was in 1954, toen het in aanbouw zijnde clubgebouw ten gevolge van een dijkdoorbraak werd weggespoeld. In 1967 brak de dijk opnieuw door en werd de gehele polder inclusief het clubgebouw van Parthenon overspoeld. In 1968 werd de vernieuwde sintelbaan in gebruik genomen. In 1979 en 1983 volgden uitbreidingen aan het clubgebouw, met onder meer een eigen krachthonk; allemaal het resultaat van zelfwerkzaamheid van de leden. In 1986 werd door de gemeente een kunststofbaan aangelegd. Die ging inclusief enkele renovaties mee tot eind 2001, toen Parthenon verhuisde naar de huidige accommodatie op Sportpark Reeweg, waar de club mede-eigenaar werd van de atletiekhal.

Prestatief gezien heeft Parthenon altijd aan de weg getimmerd. Reeds in 1949 had de club heel wat nationale toppers in haar gelederen en ook in later jaren presteerden atleten van Parthenon op nationaal en soms zelfs bovennationaal niveau. De beste getuigenissen hiervoor zijn de zogenaamde "10-bestenlijsten" die in al die jaren steeds door elkaar opvolgende vrijwilligers zijn bijgehouden. De damesatletiek van Parthenon kende een bloeitijd in de jaren 70. De damesploeg bereikte, mede onder invloed van de uitzonderlijk gedreven technische leiding in die tijd, het hoogst bereikbare niveau in de nationale clubcompetitie en streed mee in de toenmalige hoofdklasse.

Gezien het gedachtegoed van de oorspronkelijke oprichters - een specifieke atletiekvereniging - is het opmerkelijk dat de club reeds tien jaar na de oprichting werd uitgebreid met een handbalafdeling. Deze werd echter vijf jaar later, in 1962, al weer opgeheven. In datzelfde jaar werd bij Parthenon atletiek voor pupillen ingevoerd, wat sindsdien een doorgaand succes is gebleven. In 1967 werd door een aantal enthousiaste jongeren een jeugdcommissie gevormd, die onder meer de zeer gewaardeerde scholierenwedstrijden organiseerde en daarmee de schoolatletiek in Dordrecht introduceerde.

In diezelfde periode ontstond bij Parthenon de zogenaamde "fitgroep", de voorloper van de latere trimgroepen. Deze tak van de atletiek groeide in de loop der jaren steeds verder uit en tegenwoordig bestaat het ledenbestand van Parthenon voor een groot deel uit recreatieve lopers. De keuze tot bewegen gaat bij Parthenon in de huidige tijd veel verder dan alleen de traditionele atletiek. Zo zijn er mogelijkheden voor sportief wandelen en voor nordic walking. Met de in 2005 gestarte loopgroep in Zwijndrecht is Parthenon zelfs over de Dordtse gemeentegrenzen heen gegroeid. Zo'n 60 jaar na de oprichting als enige echte atletiekvereniging van Dordrecht is Parthenon geworden tot een atletiekvereniging in de ruimste zin van het woord met een regionale betekenis. Een moderne vereniging met als vanouds de ambitie om voorop te lopen en steeds verder te komen.