avondvierdaagse 2011

2 weken voor de avondvierdaagse werd op zaterdag een wedstrijd in de pupillencompetitie georganiseerd met aansluitend een disco voor alle pupillen uit de regio. Deze disco brak een absoluut record qua feestgangers.  

Overdag strijden voor wie de beste is, 's avonds feesten of je leven er vanaf hangt. Overdag tegenstanders, 's avonds de beste vrienden of vriendinnen..

Waar vind je dat nog ?  Bij de jeugd van Parthenon en Hercules dus.

Vanwege het grote succes van deze avond en het ongedwongen samen feesten van onze jeugd werd onder het genot van een glaasje cola en een flesje sinas het idee geboren dat het gaaf zou zijn als we samen de avondvierdaagse zouden (kunnen) lopen. Allebei de verenigingen waren al ingeschreven met startnummers die ver uit elkaar lagen, maar 1 telefoontje met WIK en het was geregeld. De samenwerking misschien even uniek als de startnummers,

27a en 27b, maar op dinsdagavond stonden we met z'n allen op het sportpark. In het begin nog wat onwennig op pad met iedereen op zijn eigen plekje binnen zijn eigen clubje, maar langzaam vermengden 2 verenigingen zich tot 1 groep.

Een blauwe - en een groene vlag voorop.

Patricia maakte haar opmerking dat het wel een "hoop herrie" bij Hercules was tijdens de avondvierdaagse helemaal waar, maar na 4 dagen weet ik nog steeds niet wie nou die pet van tante Jet heeft... IK NIET !!!... WIE DAN ???

Wij zijn van Parthenon en wij zijn van Hercules werd veranderd in "wij zijn van de Atletiek"

Vier dagen geluisterd naar het blèren van het telefoonnummer 06 123 2 en dan nog 4x 4.. je snapt niet dat dat ook een liedje is, maar als je het vaak en hard genoeg hoort ga je het vanzelf meeblèren, en vaak heb ik het gehoord... heel vaak, maar weet nog steeds niet van wie het nou is. Smsjes worden helaas niet beantwoord.

3 avonden scheen de zon.... De vierde - en laatste dag leek het even of het echt slecht zou worden. In Breda een wolkbreuk. In Roosendaal ondergelopen kelders. De wind zuidwest, de lucht zwart, maar wij kregen "slechts" wat regen. Vol verwachting klopte ons hart... en werden we behangen met kilo's snoep en een enkele appel of sinaasappel. Aan het eind was er een fotosessie op het veld waar iedereen zich gedroeg als rasechte fotomodellen..

Daarna kreeg iedereen zijn verdiende medaille en ging moe maar voldaan naar huis en konden we terug kijken op een zeer geslaagde avondvierdaagse.

Namens ons allemaal tot volgend jaar

ikke